Εφηβεία
Η εφηβεία είναι μια μεταβατική περίοδος από την παιδική στην ενήλικη ζωή, μια περίοδος κατά την οποία συμβαίνουν πολλές αλλαγές ταυτόχρονα. Το σώμα, η εικόνα του εαυτού, οι σχέσεις με τους γονείς και τους συνομηλίκους, ο τρόπος με τον οποίο ο έφηβος βλέπει τον εαυτό του και τον κόσμο γύρω του. Είναι μια περίοδος όπου διαμορφώνεται σταδιακά η ταυτότητα και αναζητιέται μια νέα θέση ανάμεσα στην ανάγκη για σύνδεση και στην ανάγκη για αυτονομία.
Η ανάγκη του εφήβου να διαφοροποιηθεί από τους γονείς του είναι κεντρική σε αυτή τη περίοδο και αποτελεί σημαντικό μέρος αυτής της πορείας. Η αμφισβήτηση, η απόσταση, οι εντάσεις δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι κάτι πηγαίνει λάθος. Συχνά σημαίνουν ότι ο έφηβος δοκιμάζει νέους τρόπους να υπάρξει, να ανήκει, να ανακαλύψει ποιος είναι.
Τα συναισθήματα μπορεί να είναι έντονα και οι αλλαγές γρήγορες. Ο έφηβος μπορεί να μοιάζει άλλοτε πολύ κοντά και άλλοτε πολύ μακριά, να αναζητά την αποδοχή των συνομηλίκων του και ταυτόχρονα να προσπαθεί να ξεχωρίσει, να θέλει να τον καταλαβαίνουν και την ίδια στιγμή να δυσκολεύεται να μιλήσει. Μέσα σε αυτή την περίοδο, αυτό που φαίνεται στους ενήλικες ως υπερβολικό, ακατανόητο ή αντιφατικό μπορεί να έχει τη δική του σημασία για τον έφηβο. Και ίσως χρειάζεται να θυμόμαστε πως η προσαρμογή τους δεν είναι πάντα ένα σημάδι ότι όλα πάνε καλά. Ένας έφηβος μπορεί να ανταποκρίνεται σε αυτό που περιμένουν οι άλλοι, ενώ μέσα του να δυσκολεύεται, να πιέζεται ή να απομακρύνεται από αυτό που πραγματικά χρειάζεται.
Η εφηβεία δεν είναι απλώς μια περίοδος που χρειάζεται να «περάσει». Είναι μια σημαντική πορεία διαμόρφωσης του εαυτού, των σχέσεων, του τρόπου που ο νέος άνθρωπος θα σταθεί στον κόσμο. Και σε αυτή την πορεία, έχει σημασία να υπάρχει χώρος για να ακουστεί αυτό που πραγματικά συμβαίνει πίσω από τη συμπεριφορά.
Ψυχοθεραπεία Εφήβων
Υπάρχουν στιγμές που ένας έφηβος δυσκολεύεται να βρει λόγια για αυτό που του συμβαίνει. Μπορεί να αποσύρεται, να θυμώνει, να κλείνεται στον εαυτό του ή να εκφράζει μέσα από τη συμπεριφορά του κάτι που δεν μπορεί ακόμη να πει. Μπορεί επίσης να αισθάνεται ότι δεν τον καταλαβαίνουν ή ότι οι γύρω του βλέπουν μόνο αυτό που κάνει και όχι αυτό που προσπαθεί να διαχειριστεί.
Η ψυχοθεραπεία μπορεί να προσφέρει έναν χώρο διαφορετικό από τους άλλους. Έναν χώρο όπου ο έφηβος δεν χρειάζεται να αποδείξει κάτι, να ανταποκριθεί σε προσδοκίες ή να έχει έτοιμες απαντήσεις. Μπορεί να μιλήσει, να σιωπήσει, να θυμώσει, να αμφισβητήσει, να αναζητήσει τον δικό του τρόπο να εκφράσει όσα τον απασχολούν και, σταδιακά, να δώσει νόημα σε αυτά που βιώνει.
Η θεραπευτική σχέση έχει ιδιαίτερη σημασία στη δουλειά με τους εφήβους. Χρειάζεται χρόνο για να δημιουργηθεί εμπιστοσύνη και ένας χώρος στον οποίο ο νέος άνθρωπος θα αισθανθεί ότι μπορεί να είναι ο εαυτός του. Η σχέση αυτή δεν βασίζεται στην απαίτηση να αλλάξει, αλλά στη δυνατότητα να συναντηθεί με έναν άνθρωπο που είναι πραγματικά διαθέσιμος να τον ακούσει και να τον καταλάβει.
Και ίσως μέσα από αυτή τη συνάντηση να μπορέσει να δει τον εαυτό του πέρα από τον τρόπο με τον οποίο έχει μάθει να τον βλέπει ή πέρα από την εικόνα που μπορεί να έχει δημιουργηθεί γύρω του. Μια δυσκολία, μια συμπεριφορά ή μια περίοδος έντασης μπορεί κάποια στιγμή να γίνει η κυρίαρχη εικόνα γύρω από το ποιος είναι. Η δυσκολία όμως δεν είναι ολόκληρη η ιστορία του και ο έφηβος δεν χρειάζεται να ορίζεται από αυτήν.
Μέσα από τη θεραπευτική διαδικασία μπορεί να αναζητήσει τη δική του φωνή, να αναγνωρίσει όσα έχουν σημασία για εκείνον και να διαμορφώσει σταδιακά τον τρόπο με τον οποίο θέλει να αφηγείται και να ζει τη δική του ιστορία.
Συνεδρίες δια ζώσης στην Αλεξανδρούπολη και διαδικτυακά (online)